Na opady nie ma rady
Lecą liści z drzew gromady
Z nieba lecą strugi deszczy
Szykuje się czas złowieszczy
Wszędzie błota i kałuże
Czarne chmury duże burze
Zimną strugą deszcz zacina
Aż się pod nią las ugina
Szaro mokro słowem bieda
Uniknąć się tego nie da
Czas na nogach mieć kalosze
Wziąć parasol bardzo proszę
Co za kraksa ?
Wielka kraksa !
Żółw zadrapał karapaks - a !
Taką rysę ma na grzbiecie ,
Że na świecie nie znajdziecie !
Koralowiec na przeszkodzie
Stał okoniem twardo w wodzie .
Ma korale ostre takie ,
Wokół pływać mu zygzakiem .
Pech niezmierny miał Żółw duży ,
Że aż z bólu oczy mruży .
Płynie szybko do szpitala ,
Póki zdrowie mu pozwala .
Szczęściem , jest jest już na oiomie .
Otoczyły go łakomie
Małe rybki czyścicielki ,
Z ran zarazek zjedzą wszelki .
Też tak bywa w oceanie .
Jeśli komuś coś się stanie
Szpital taki jest w nim rybi ,
Co ratuje , Ani chybi !
W czasie długich , zimnych ferii ,
Przyszła Czapla do drogerii .
- Straszne mrozy , zimno takie ,
- Moje zdrowie byle jakie .
- Proszę pana , niech pan powie
- Który puder jest na zdrowie ?
- Pani pójdzie do apteki !
- Mam tu krosty !
- Tu wypieki !
- Niech mi tu tak pan nie papla !
- Puder chce mieć każda czapla .
- Nie mieć pudru , jak brak wody ,
- Nie rozumie ?
- Dla urody !
- Proszę pani , w takim razie
- Na urodę dobre mazie .
- Na wyłazi nakłaść mazi
- I od razu nic nie razi .
- Muszę mieć spulchnione pióra
- By nie zmarzła moja skóra .
- Ja się zawsze modnie noszę ,
- To więc puder bardzo proszę
- I na nogi , w takim razie
- Proszę sprzedać mi też mazie .
- Już się robi pani droga
- Będzie lśniąca każda noga .
- Taka mazia , niczym miodek ,
- Bardzo dobry to jest środek .
- Posmarować raz na dzionek ,
- Będzie pani jak skowronek .
- Tu jest puder na pióreczka ,
- Będzie pani jak laleczka .
- Ależ pan mi bardzo słodzi .
- W życiu przecież o to chodzi .
Ucieszona bardzo Czapla
Teraz , to się w śniegu tapla .
Pióra ma jak z lisa futro
I na sanki idzie jutro !
Dinozaury zawarły
Pakt , że nie będą się żarły .
Teraz wszystkie chcą żyć w zgodzie .
Czuły ,
Mogą być na lodzie .
Lecz musztarda po obiedzie .
Znalazły się szybko w biedzie .
Klimat zmienia ramy nagle .
Mroźny wicher wieje w żagle .
Nadchodzi zlodowacenie !
A na czyje jest zlecenie ?
To nie przyszło samo z siebie .
Czy Bóg wydał wyrok w Niebie ?
Prędzej , to robota diabła ,
By moc jego nie osłabła .
Takie diabeł ma wymogi :
Jak najwięcej było trwogi !
Przyszło komuś to do głowy ?
PO TO ŁAŃCUCH POKARMOWY !
Żeby trwała trwoga wieczna !
Dla istnienia zła !
Konieczna !
ref . Likaony , Likaony ,
Naród dziki i szalony .
Likaony , Likaony ,
Trzymają się za ogony .
Gdy na drzewie jest zbyt ciasno
A , na niebie , jeszcze jasno ,
Wśród konarów wielka wrzawa ,
Zaczyna się popijawa .
Afrykanie piją Brendy .
Naznosili własne pędy .
Nie odcedził nikt trucizny .
Szał macicy i są blizny .
Pospadali prędko z drzewa ,
Każdy tańczy , każdy śpiewa .
Brendy piją do oporu ,
By nie stracił nikt humoru .
Ciemna nocka bez księżyca ,
Przypatruje im się lwica .
Na zabawę ma ochotę ,
Pospać może sobie potem .
Żadna przecież to nowinka ,
Też by chciała wypić drinka .
Poprosiła tu murzyna ,
Choćby nalał trochę wina .
Że ma lwica wielkie ssanie ,
Nalał murzyn dużą banię .
- Niech się lwica nie kryguje .
- Nasza Brendy posmakuje .
Karny , karny za los marny !
Karny , karny za ląd czarny !
Pije , pije , pije lwica ,
Zróżowiły jej się lica .
Lwica rzekła do murzyna :
- Bez zagrychy nie wytrzymam !
- Taką gęstą mam już ślinę .
- Porzuć szybko choć padlinę !
Zaczął murzyn bić w tam tama
I została lwica sama .
Melancholią ogarnięta ,
Poszła spać gdzie jej kocięta .
Słońce budzi się o brzasku ,
Cisza , spokój jest na piasku .
Ani słychu o imprezie .
Wszyscy pili ile wlezie .
