Cztery Dynie na witrynie ,
Miło , słodko czas im płynie .
Mają wszystkie barwy tęczy ,
Żaden stres tu je nie dręczy .
I witryna z nich tu słynie ,
Że tak piękne na niej Dynie .
Kto przechodzi , to przystaje ,
Upust swym zachwytom daje .
Ach te Dynie ! Co za Dynie !
Zdaje się że , to nie minie ?
Jak to będzie ? Czy tak będzie ?
Kres nadchodzi , tak jak wszędzie .
Ktoś w tym sklepie kupił Dynie .
Sok łez z Dyni ciurkiem płynie
I na koniec , marmolada .
Znów zachwyty ! Smak nie lada !
Spotkał Pyton w lesie Kobrę ,
Chciał przyjaźni z nią na dobre .
Rzekł tak do niej :Kobro miła
Może byś się tak zmieniła
I przestała zjadać węże ?
Ja przez ciebie wciąż się prężę ,
Wciąż sztywnieje , wciąż drętwieję ,
Chciałbym zwiać , a nie zwieję !?
Cóż , takie życie Pytonie .
Raczej nie jest w dobrym tonie
Pełzać w lesie bez obiadu .
Nie ma co tu gadu , gadu !
Czas zasiadać mi do stołu
A nie połknę przecież wołu ?!
Menu moje to są węże !
Chwila moment i się sprężę .
Chwila moment po Pytonie .
Czy to było w dobrym tonie
Gdy nastaje gad na gada ?
U gada ? Normalka , wypada ?!
Robi oko na Maroko ,
Bekła . Pss , pss ,it ok , spoko
I otarła sobie usta .
Full brzuch . W intelekcie pusta !
Bez końca . Każdy gad gada
Że gad z gadem nie pogada ,
Pośród gadów ciągła zwada .
Genetyczna , gad jest wada .
Łapać , trzymać Krokodyla
Bo Krokodyl daje dyla !
Schował się Krokodyl w Nilu ,
Śladu brak po Krokodylu .
Krokodylu ! Krokodylu !
Wyłaź szybko z tego Nilu !
Siedzę sobie na dnie rzeki ,
Będę siedział tu przez wieki !
Krokodylu ! Krokodylu !
Tobie brak dobrego stylu !
Nil to moje jest mieszkanie ,
W nim się mi tu nic nie stanie !
Żadne skarby , za nic w świecie ,
Krokodyla nie złapiecie ,
Żeby trzymać w klatce gada ?!
To po prostu nie wypada !!!
Jedna Foka miała szare
Futro i do tego stare .
Pomyślała sobie : - Jutro ,
- Kupię kolorowe futro .
- Gdy założę je na siebie ,
- Czuć się będę tak jak w Niebie .
- W nim na pewno się odmłodzę .
- Dotąd w szarym tylko chodzę .
Sklep futrzarski w pełnej krasie ,
Kolor futra wybrać da się .
Cała już w żywiole Foka
I przebiera , jak ta sroka .
- Się pobrudzi to różowe .
- Z czasem znudzi fioletowe .
- Za jaskrawe to czerwone .
- Mdli mnie białe i zielone .
Tak przebiera dwa tygodnie .
- Nie wygodne .
- W tym nie modnie .
- Kolor nie ten .
- Krój nie taki .
Rozbolały już ją flaki !
Zrozumiała : - Na co mi to !?
- W szarym jestem incognito .
- Nie wyróżniam się w nim wcale .
- Szarą Foką być , wspaniale !
Ryba , to jest wodne zwierze
Które bierze , lub nie bierze .
Dziwić nas to nie powinno ,
Raz jest ciepło , raz znów zimno .
Trzeba mieć tę w sobie werwę
By przeczekać taką przerwę
Gdy na rybę ma się chętkę ,
Moczyć ciągle , trzeba wędkę .
Ta wytrwałość się opłaca
Bo na szczęście , szczęście wraca .
Jednak , rzadko to się zdarza
By móc spotkać gdzieś wędkarza .
Co sił , każdy wodę pruje ,
Więc rybaków , nie brakuje .
Ciężko więc jest przeżyć rybie ,
Kiedy rybak na nią dybie .
Jest to nie do uwierzenia .
Tegoż coraz mniej stworzenia .
Stało się powszechną modą ,
Są akweny z pustą wodą .
Ta zależność stąd wynika ,
Różna klasa zawodnika .
Choć na rybę ma wciąż chętkę
Wędkarz , tylko ma swą wędkę ,
Wszystkie ryby u rybaka ,
To zaradność , jakby taka !
Jakże łowić się opłaca ?
Jak nie patrzeć , wciąż mam kaca !
