NIEZAPOMINAJKI

10 maja 2010

NIEZAPOMINAJKI

Żabie oczka- Oczka żabie

-rosły sobie gdzieś przy Rabie-

-Gdzieś na skraju rzeki

rosły sobie tam przez wieki

-W koło chaszcze i leszczyna-

-Cudna bajka się zaczyna-

-Na listeczku jest biedronka

złota nadlatuje ważka-

-Słodki ćwierkot słychać ptaszka-

-To zaloty są skowronka

-Pluska obok w płytkim brodzie

Żabka, w jakże czystej wodzie-

-Tuż wygrzewa się jaszczurka,

zaś w leszczynie jest wiewiórka-

-Nawet zając nie zważając

Sobie tu bez strachu kica-

-Na ramieniu serce mając

Łapkami przemywa lica-

-Bażant wygląda zza krzaka,

w dali pole z łuny maka-

-Nie brakuje i motyli

Dech zapiera w takiej chwili-

-Uroczy zakątek świata-

-Nieba lazur , szafir nocy

małe kwiaty dużej mocy-

-Modre niezapominajki-

-Czar i urok został bajki-

-i moje młodzieńcze lata

STOKROTKA BIAŁA

27 marca 2010

STOKROTKA BIAŁA

Rośnie na łące Stokrotka Biała

Ledwo ją widać ,jest taka mała.

Błyszczą jej płatki w promieniach Słońca

A swe kobierce ściele bez końca.

To nic ,że nad nią wysokie trawy

Chcą przyćmić blask jej , i ukraść sławy,

Wnet nakryć cieniem jej blade płatki,

Jak w oceanie zatopić statki

Wicher chce ,szkwał i wysoka fala,

Nie straszne dla niej ,widać ją z dala.

I jest w tym pewnie moc czarodziejska,

I czaru bieli uroda sielska.

=================================

Chodzisz po łące ,zrywasz bławaty,

Maki czerwone te piękne kwiaty,

Z zachwytem patrzysz na bukiet w dłoni,

Czujesz rozkoszy zapachów woni,

Bukiet kolorów radość napawa,

W twych oczach widać barwy jest sława.

W kolorach tęczy pławią motyle,

Wierz mi dziewczyno ,jest to na chwilę.

I Wiosna przemknie ,lato przeminie,

Koloryt kwiatów na łące zginie.

Za to stokrotka w złotej jesieni,

Blaskiem swej bieli ciągle się mieni.

=================================

Jak to czasami w bajeczkach bywa,

Skromna dziewczyna stokrotkę zrywa,

I plecie sobie biały wianuszek,

Stokrotka przecież to jest Kopciuszek.

STORCZYK

25 maja 2010

STORCZYK

Storczyk czy też Orchidea

Kwiat harmonii i idea

Kolorytem tęczy bratem

Odwiecznym obierzy światem

Jest jak nimfa z wody toni

Co z znienacka się wyłoni

W czarodziejskim swym zachwycie

Z dżungli  schowany tam  skrycie

Elegancja doskonałość

Finezyjna wręcz jest dbałość

Tej przemiany róż purpury

W fioletowe pyszne chmury

Nagle żółcie z karmazynu

W amarantu stali czynu

Gdy po chwili pokłon blady

Karmin dominuje śniady

Jakby ważka swym rumieńcem

Oplatała z groszków wieńcem

W swej histerii swych zalotów

Uniesienia uczuć lotów

Swą energią w wdzięcznym blasku

Hipnotycznie woni ,klasku ,

Czysta miłość jakże skromna

Żadnej barwie nie podobna

Czuć emocje tu ironia

W ubarwieniu gra symfonia

Piano Piano A Cappella

Z bieli lazur burgund ;Bella

Wiecznie tkwi na piedestale

Ileż śmiałków tak wytrwale

Skradło barwy tych odcieni

Z otchłań odmętów zieleni

A JA CIĘ KOCHAM

7 czerwca 2010

A JA CIĘ KOCHAM

A ja cię kocham gdy Słońce wstaje

Gdy kwitną bzy w zieleni są gaje

Nawet gdy kropi i jest ulewa

Wszystko to twoim wdziękiem  opiewa

Kocham cię rankiem chodząc po łące

Widzę w kaczeńcach promienie lśniące

A gdzieś wysoko śpiewa w oddali

Słowik , westchnieniem uczucia chwali

Pędzę przez łąki skąpany rosą

Aż pod niebiosa motyle niosą

W kolorach tęczy w stokrotek chmary

W blaskach ich bieli napawam w wiary

Ach cóż mam począć w szale wzniosłości

W uczuciu moim tyle radości

Mała iskierka twego uroku

Serce mi bije tarzam w obłoku

Ach cóż mam począć w szale wzniosłości

Kochać bo miłość uczucie radości

Marzę  i kocham i nie przestaję

Miłość ach miłość tak wiele daje

WIATRU MIŁOŚCI

2 grudnia 2010

WIATRU MIŁOŚCI

Już nie wieje zawierucha ,śniegiem nic nie prószy

Wiatr się schował hen za chmury ,naciera swe uszy.

Biedak wzniecił zimne chmary , był bez kapelusza,

Będzie swoim zakładnikiem ,zamarza mu dusza.

Ej ty wietrze ,ty głuptasie ,czemuś tak szalony?

Czemuś nie miał kapelusza ,w zimie -m szukał żony.

Czemu tańczysz ty z tą panią  ,bez opamiętania

Czy ta biel jest aż tak czysta , warta miłowania?

Ej ,ty biedny samotniku ,ej ty wietrze ,wietrze,

Zima z lodu ma swe serce ,wiedzże ej ,ty wietrze.

Ci kochanek nie wystarczy ,zima ta ci jeszcze?

Cudy są w niej i rozkosze - pisują mi wieszcze.

Ej ty wietrze ,ty szalony ,ty łotrze cygański,

Gonisz ciągle  w śród lazurów ,jak charcik bezpański.

Ciągniesz chmury  swych taborów na łukach niebiosa

Każda smukła ,każda w tiulach i lekka i bosa.

Masz kochanek w kroplach rosy ,strojne jak brylanty,

Płyną  ,tańczą wokół ciebie ,niczym nutki szanty.

Ej ty wietrze ,ty tułaczu ,co szukasz rozkoszy?

Któż ci tiule upilnuje ,czyż nie masz nic groszy?

Ty brylantów  pilnuj wietrze , ej ty ,masz je w dłoni.

Ciągle gonisz białą panią ,każda z nich łzy roni.

Zostaw ty tą ladacznicę krążącą po ziemi,

Kochanków ma ona wielu ,i nikt jej nie zmieni.