Konwalijka

Konwalijka

1 Raz na łące w ciepłym maju

Zielonego blisko gaju

Doborowa gra orkiestra

Jest wiosenna świerszczy fiesta

2 Grają skrzypce i puzony

Flety werble saksofony

Kontrabasy wiolonczele

Trąbki basy tak ich wiele

3 A na czele dyrygent zdolny

Mały szary konik polny

Wymachuje swą batutą

Uśmiechnięty skoczną nutą

4 Przyłączyły się skowronki

Biją brawo im biedronki

Nuty czyste tak radosne

Obwieszczają wszystkim wiosnę

5 Same pszczoły w takt muzyki

Brzęczą dźwięcznie  swoje bzyki

Wszyscy tańczą i śpiewają

A świerszczyki przygrywają

6 Ciepły kropi deszcz majowy

Wszystkie rodzą się odnowy

Białe dzwonki dzwonią w gaju

Wdzięk zapachów czuć jest w maju

7 W samotności w drzewach cieniu

Daje znać o swym istnieniu

Konwalijka mała biała

Też radośnie dzwonić chciała

8 Jej dzwoneczki krople rosy

Wygrywają smutne głosy

Dźwięk ten słychać tak żałosny

Jak nie było by tu wiosny

9 Rosa nie zna nut radości

Monotonia rytmu złości

Usłyszał to słowik w górze

Pierwszym głosem był w tym chórze

10 Wysłał szybko tam kowale

Mrówki które dudnią stale

Uderzają dzwonki czułka

Skoczną nutkę gra wnet spółka

11 W gaju teraz też radośnie

Konwalijka wie o wiośnie

Mrówki dzwonią w takt muzyki

Są radosne wszystkie  smyki

25 maja 2010

Lilia

Długa smukła lilia biała

Gdzieś na łące sobie stała

W perłach bieli lśniły szaty

Śnieżnobiałe pąku płaty

Paź Królowej kolorowy

Przylatywał na rozmowy

Siadał sobie w środku kwiatu

Wieści nosił jej ze światu

Kwiat ploteczek był ciekawy

Sama rosła  pośród trawy

Zapraszała więc owada

Była jemu bardzo rada

Motyl wszystkie zna kwiatuszki

Z której łąki jakie ciuszki

Są w sezonie teraz modne

Czy z fasonem czy wygodne

Jaki kolor w czym do twarzy

O czym każdy kwiatek marzy

Kto piękniejszy jest na łące

Kto ma płatki bardziej lśniące

Które barwy wyraziste

Które zaś za bardzo mgliste

Kto rumieni się w czerwieni

Czy  niebieski się zieleni

Która biel jest bielsza w bieli

Czy stokrotka się ośmieli

I z konwalią stanie w szranki

W ciepłe wiosenne poranki

Kto ma bardziej białe pąki

I królową będzie łąki

Lecz jak gdyby zapomniały

Swą królową bieli miały

Najpiękniejsza biel nad biele

Wam przypomnieć się ośmielę

Nadlatywał Paź królowej

Lilia ma i niema nowej

Lubił motyl z nią rozmowy

W czym był bardzo obrazowy

Wdzięczna jemu Lilia była

Pyłkiem za to go raczyła

25 maja 2010

Dziewanna

1 Pewna panna bardzo łasa

Chciała cukru mieć pół pasa

Wybrała się więc na łowy

Żeby mieć ten problem z głowy

2 Czerwiec Lipiec to miesiące

Gdy na niebie Słońce lśniące

I najlepsze dla pszczół czasy

By na zimę brać zapasy

3 Z koszyczkami sobie hula

Młoda pszczółka prosto z ula

To nad łąką to nad krzewem

Tu wymija się z tym drzewem

4 Tam omija jarzębinę

Ale wciąż ma głupią minę

Cukru nawet na lekarstwo

Jakieś to jest wielkie łgarstwo

5 Okłamały koleżanki

Są stokrotki macierzanki

Nie brakuje żółtych mleczy

Jest to wszystko nie do rzeczy

6 Cukru niema jak nie było

Przykro pszczółce się zrobiło

I zmęczona tak dosadnie

Że na Ziemię zaraz spadnie

7 Szuka blisko lądowiska

Jak najbliżej kraksa bliska

Wtem poczuła zapach słodki

Więc nie będzie już wywrotki

8 Widać z góry plastry miodu

Szybko do nich szybko chodu

I usiadła ,kwiat był duży

Słodki zapach dobrze wróży

9 Samych pąków jest ze dwieście

Musi cukier być tu wreszcie

Gdzież on tu jest ,gdzie schowany

Zwiedza bukiet ach !O rany !

10 Ależ cudne są te płatki

Jakie żółcie jedwab gładki

Te pręciki tak różowe

Wnet odjęło by jej mowę

11 W jednym miejscu i tak wiele

Blisko siebie przyjaciele

W kupie raźniej jakby z lękiem

A zarazem z wielkim wdziękiem

12 W czubku małe ociupinki

Tak żółciutkie te drobinki

Niżej średnie potem większe

A na dole te największe

13 Jest jak palma Wielkanocna

W szyku zwięzła jakże mocna

Ten kwiat to Dziewanna

Rzekł jej Motyl  Moja panna

14 Zrobił na tobie wrażenie ?

 Było moje to marzenie

Znaleźć taki kwiatek słodki

W ulu były o nim plotki

15 Miło odpowiedziała pszczółka

Zanurzona w nim po czułka

Pełna werwy i ochoty

Zabrała się do roboty

16 Prędko szybko wręcz aż chyłkiem

Napełniła koszyk pyłkiem

Potem drugi też po brzegi

Nie zagrożą  jej już  śniegi

25 maja 2010

GOŁĘBIE NA DĘBIE

Na wysokim dębie

Siedzą dwa Gołębie

Z góry widać wszędzie

Rzucają żołędzie

Siedzi Zając śmieszny

Ale on pocieszny

Dostał jednym w czoło

Już mu nie wesoło

Idzie Niedźwiedź sobie

Dostanie się tobie

Żołądź trafił w zęby

Wypadły mu z gęby

Skrada się tam Lisek

Sprytny to urwisek

Podbili mu oczy

We łzach się już boczy

Zobaczyli Wilka

Trwała jedna chwilka

Został ustrzelony

Ogon podkulony

Pasie się Jelonek

W nosek dostał dzwonek

Obok Sarna stała

Także ucierpiała

Borsuk wyszedł z nory

Nie czuje pokory

Trafili go w krzyże

Może się wyliże

Widzą skurczybyki

Nadchodzi Dzik dziki

Z rzuciły żołędzie

Zżarł je wszystkie wszędzie

ROSICZKA

Kto zagadkę tą odgadnie

Kto się podda a kto zbladnie

Ta historia tak straszliwa

Niczym z filmu a prawdziwa

Rzęsy długie jak z okładki

Nie jest córka to sąsiadki

Nie jest diwa to z opery

I ohydne ma maniery

Mroczna bardzo jest zagadka

Przeraziła mego dziadka

Przeraziła moją babcię

Pogubiła w strachu kapcie

Swoim wdziękiem tak rażąca

Biała panna i pachnąca

Trudno oprzeć się jej wcale

Tak przyciąga niebywale

Rzęsy długie kolorowe

Nie są czarne a różowe

Cała lepka jakże słodka

I na pewno nie stokrotka

Nader dziwne ma zwyczaje

Zamieszkuje suche gaje

Nie obchodzą ją zasady

Czai się skrycie na owady

Rośnie sobie w suchych piaskach

Kwiat nie w liściach a potrzaskach

Ni to zwierzę ni roślina

Na obiadek muchy wcina