Na polanie dwa osiołki
Robią sobie wciąż fikołki ,
Podziw ma osiołek trzeci ,
Jak wspaniale im czas leci .
Stoi , kicha :
- Icha !
- Icha !
Cieszy mu się bardzo micha .
Przestał patrzeć na osiołki ,
Zaczął robić sam fikołki .
Ta zabawa taka fajna ,
Cała przyszła tu ferajna .
Bawią wszystkie się osiołki ,
Każdy robi już fikołki .
Słychać tylko :
- Icha !
- Icha !
Wszystkim cieszy się już micha .
Co za radość bije z łąki ,
Aż kwiatuszków dzwonią dzwonki !
Każdy złodziej ma nadzieję ,
Że się nigdy nie nadzieje
Na żadnego stróża prawa .
Nie spotka go kara krwawa .
Choć mu w oczy wiatr wciąż wieje
Z każdym łupem zawczas zwieje
I na dobre się urządzi ,
Z optymizmem , wciąż tak sądzi .
Jeśli mu się potknie noga ,
To go spotka kara sroga .
Ma fart , przy dobrym układzie
Posiedzi , w karnym zakładzie .
Natomiast ,
Gdy pech ogarnie ,
Może stracić życie marnie .
Zastrzelą go stróże prawa .
Tu największa jest obawa .
Nie jest łatwa taka praca
I nie zawsze się opłaca .
Ale , ile tu adrenaliny ?!
Ile uciech , z kpiny z gliny !
Tego nie da żadna praca !
Temu złodziej , nie ma kaca .
Szasta życiem .
Hazardzista !
Jak minister , jest , szachista !
Idą rzędem Pomidory
Idą rzędem , na przetwory .
Posiekają wszystkie gnaty ,
W słojach będą marynaty .
Gdy je skroją na plasterki
Dołożą je do panierki
I oblepią rumsztyk z rożna .
- Czy tak można ?
- Widać , można .
Świetne będą z nich keczupy
Do wędliny i do zupy .
Gdy wysuszą je na słońcu ,
To na proszek , zmielą w końcu .
Taka z Węgier jest Vegeta ,
Z chili ,
Ostra jak żyleta !
Jak się czują Pomidory ?
Bardzo mają złe humory !
- Same w koło niewygody .
- Notoryczny brak jest wody .
- W dzień gorąco , w nocy zimno .
- Być mnie tutaj nie powinno !
- Co ja tutaj biedny robię ?
Rósł na prerii Kaktus sobie ...
- A po za tym , sam tu stoję
- To się ciągle , czegoś boję .
- Nie jest to aż takie dziwne .
- Choć kaktusy były inne ?
- Nie był bym tak aż samotny
- I tak ciągle , tak , markotny .
Tak się żalił Kaktus biedny
Kiedy był naprawdę - wredny .
Wszyscy się go obawiają .
Ostre igły mu wystają !
Mam ja w domu Kapitana
Co go brzydzi z wody piana
I w ogóle , sama woda .
Zmoczyć futro jest mu szkoda .
Choć ma duży wstręt do wody ,
Ale za to , lubi lody ,
Bardzo lubi , wszystkie smaki .
- Też to kocie są przysmaki ?
- A jak myślisz łakomczuchu ?
- Kot też głaska się po brzuchu !
- Każdy ma zachcianki swoje
- Takie moje , takie twoje .
Podaliśmy sobie graby
Jak największe we wsi draby .
Mocna sztaba między nami ,
Cementuje się czynami .
My jesteśmy kumple wierni ,
Co dzień Kot i ja w cukierni .
Raz malina , raz pistacja ,
Trwa codziennie degustacja .
My jesteśmy dwa luzaki ,
Odkrywamy wszelkie smaki .
Gdy lodziarnia gdzieś jest nowa
To nas obu boli głowa .
- Że nas tam nie było jeszcze !!!
Tak na Kapitana wrzeszczę .
On podnosi w górę kitę
By prowadzić naszą świtę .
Podziwiają nas kelnerzy .
Z wrażeń , każdy zęby szczerzy
A Kapitan , puszcza oko :
- Lody u was to są spoko !
Dalej mruczy do kelnera
Co wciąż gębę swą rozwiera :
- Zrozum , że to wreszcie człeku ,
- Wszystkie lody są na mleku !
