Pan Tulipan stoi w flakonie ,
Swym kolorem wokół płonie .
- Nie płoń że tak Tulipanie ,
- Bo ci jeszcze coś się stanie .
Zagadała mu Paprotka .
Chciała dotrzeć doń od środka .
- Mdła zachcianka , oto skutek .
- Dla mnie rozpacz i mój smutek .
- Ja tu tylko łzy swe ronię ,
- Zaraz zwiędnę w tym flakonie .
- Taki jest mój żywot krótki .
- Brak mi czasu na me smutki .
We flakonie zwiądł ten biedak
Chciał normalnie , wcale nie tak ,
Że w ogrodzie się posieje
Na jesieni .
Miał nadzieję .
- Niech mnie Pani nie dotyka !
- Za nic nie chcę do koszyka !
Bunt podjęły jajka w sklepie .
- Żadnej kuchni !
- Tu najlepiej !
- Wcale nie jest to przesada .
- Nam wystawa odpowiada .
- Podziwiają nas klienci ,
- Tu jesteśmy wniebowzięci !
- Co nas w kuchni spotkać może ?!
- Strach pomyśleć ,
- Tylko gorzej !
- Ugotują nas na twardo ?!
- Zjedzą z chrzanem i musztardą !
- Druga opcja :
- To na miękko !
Jajko już ze strachu pękło
Drugie , cicho tylko jękło .
Tak inaczej , bardzo cienko .
- Jajecznica !
- Opcja trzecia .
- Jedzą nas tak przez stulecia .
- Ubolewa ktoś za nami ?
- Pchają nas między zębami !
- Tak nawiasem i w ogóle ,
- Dodać mogli by cebulę .
- Niech polecą im też łzy ,
- Bo cierpimy tylko my !
Odkąd pałac pusty stoi ,
Każdy bardzo wejść się boi .
Straszy Duch w pałacu ludzi ,
Bo mu się okropnie nudzi .
Jest uciecha to dla Ducha ,
Kiedy kogoś w nim wyniucha .
Straszny , ukazuje mu się !
- Mały Człeku !!!
- U !!! U !!!
- Bój się !!!
Tak go straszy .
Aż nastraszy .
Słychać dźwięk tłuczonej flaszy .
Śmiechy Hieny !
Piski , grzmoty
I jak w marcu płaczą koty !
To Duchowi gra na duszy ,
Że z radości zęby suszy .
Ukazuje śmieszne złości .
Trupią czachę z krzyżem z kości .
Nikt nie wejdzie tam normalny
Miałby głowy stan zapalny .
Każdy przecież chroni głowę ,
Żeby mieć , myślenie zdrowe !
W niepamięć poszły zimne minusy ,
Zrobiły susy pierwsze Krokusy .
Stoją szeregi w kępach na łąkach ,
W zielonych , żółcie w fioletów pąkach .
Pokryte zbocza całych dywanów
Wiosenna rosa , w kroplach Szafranów .
Tak jakby armia , kolorytowa ,
Zbawienny miraż wspierać gotowa .
Patrzeć , podziwiać , chwalić Niebiosa ,
Że to akurat u nas ta rosa !
Na naszym polu oddech radości .
Sam Bóg nam daje , wyraz miłości !
Dobra jest Odra dla Suma .
Sum dla niej , to wielka duma .
- Jedynak .
- Z kręconym wąsem .
Chwali się Odra z przekąsem .
Otacza Suma opieką ,
Żeby nie został kaleką ,
- Nie wpadł do sieci .
- Najgorsze !
- Jak w Bałtyku biedne Dorsze .
Dopóki się zadowoli
Sum , pływać może dowoli ,
Gdy Suma zaboli duma ,
Tuli go , bo dba o Suma .
Kołysanki Odra nuci .
- Niech się Sum tak nie smuci !
Jak chciałby jakieś zachcianki ,
Odra robi nawet z pianki .
Sum łukiem pływać ma wolę ,
W korycie żłobi zakole .
Gdy prosi o cząstkę jazu ,
W całości staje od razu .
Chciał Sum drugiego konara ,
Natychmiast Odra się stara .
W moment stan wody podniosła ,
Pod nos Sumowi przyniosła .
Pielęgnuje go po dziś dzień
Chociaż Sum stary jest i leń .
Cieszy ją każdy dzień z Sumem .
Odra jest rzeka z rozumem !
Rzeka to nie tylko woda ,
To życie jest i swoboda .
To wielka mądrość natury ,
Jeśli zechce , przenosi góry !
