ŁAGODNIE OBURZENI

18 października 2011

ŁAGODNIE OBURZENI

Co to będzie co to będzie

Niezadowoleni wszędzie

Revolution !

Rewolution !

Młodzież wyszła na ulicę

Piękni chłopcy i pannice

Revolution !

Revolution !

Żadnej w tym ideologii

By bogaci nam pomogli

Revolution !

Revolution !

Ani żadnej demagogii

Jak tak okraść oni mogli

Revolution !

Revolution !

Tak łagodnie oburzeni

Czasem z deka są wkurzeni

Revolution !

Revolution !

Zwalić pomnik z piedestału

Zacząć kruszyć go pomału

Revolution !

Revolution !

Korporacje i wy banki

My staniemy z wami w szranki

Revolution !

Revolution !

Dobre zmiany są z ulicy

Społeczeństwo na to liczy

Revoiution !

Revolution !

Revolution end Victory

Piękna bajka do  historii

My żyjemy !

Wspomożemy   !

Może jednak nie tak -gdyby?!

Może jednak nie na niby?!

Revolution  !

Revolution !

KRAKÓW

1 listopada 2011

Mój Kraków

Zwykli i szarzy ,wyblakłe ciuchy,

Brak dostojności , niemrawe muchy.

Ludzie pełzają jak leśne mrowie

W królewskim starym moim Krakowie.

A gród wytworny , światły , strzelisty ,

Rósł przez stulecia w wizjach artysty.

Koloryt pędzla i strofy wieszczy

Na każdym kroku widać ,aż trzeszczy.

Są tu krużganki ,łuki w zachwycie ,

Kamienic fronty zdobne sowicie,

Najznamienitszych rodów pałace,

Zaczarowane największe place.

Świątyń dla ducha stado czarowne,

Dumne Wawelu mury warowne

Oplatające serce polskości.

Nad bezmiar kipi od tej wzniosłości.

Jest też zaduma w ciszach kościelnych,

W epitafijnych laurach dzielnych

Przodków zakuta ,wartujących dusz

Krwi zebranej z pól dziejowych burz.

Ot Sukiennice -strażnik wiekowy,

Jarmarczny sklepik ,sejf kulturowy,

Świadek kruchości ojczyzny wrogów,

Spektaklów sztuki duchowych bogów.

Strzela w obłoki ratusza wieża

Z zegara wskazań drogi wymierza

Dla synów grodu ,dla polski chwały,

Nazbyt im w świecie fanfary grzmiały !

Ulice ludni gawiedź ,pospólstwo ,

Słychać codzienne zwykłe gadulstwo .

Normalni ludzie  ,na pozór szarzy?

Czy coś w Krakowie jeszcze się zdarzy?

Kraków jest piękny ,gród to nad grody,

Powstał z marzenia myśli swobody.

Niezwykli ludzie , ludzie z ulicy,

Ulic obecni - ich poprzednicy.

Kraków ma duszę osobliwości.

Mistycyzm ,magia w tym mieście gości.

Szarzyzny szata zdobi Krakusa,

Z ducha Jim myśl rwie pikantna  ,kusa!

SZOPKA KRAKOWSKA

30 listopada 2011

SZOPKA KRAKOWSKA

Pod Adasiem zbiegowisko

Kolorowe uroczysko

Zebrali się tutaj chłopki

Wystawili swoje szopki

Są strzeliste złote wieże

I dziedzińce srebrne -szczerze

Kawał stoi barbakanu

Snopek leży żniwa łanu

I korona jest królewska

Pod nią orzeł księcia Mieszka

Są tu mury też Wawelu

Trudu przy tym miało wielu

Duzi mali ponoć chłopki

Nie wyraźni ,no roztropki

Tak by można rzec w ogóle

Gdy przyglądnąć się w szczególe

 Bogu Dziecku adoracja

Patriotyzmu demonstracja

Wiara w ducha swej polskości

Czy na pewno chłopki prości

Umieć przelać swe uczucia

Po złotowym formom czucia

Wyobraźni swojej myśli

Po to z domu z szopką wyszli

Nam podziwiać brać naukę

Chwalić wielbić ową sztukę

Chłonąć ducha z patrioty

Niech wyksztusi nam też wzloty

MROZY ZGROZY

25 listopada 2010

MROZY ZGROZY

Idą mrozy ,cała chmara,

Każdy siwy -bródka biała.

Postrach sieją zewsząd wszędzie,

Lepiej jak ich tu nie będzie.

Każdy  trzyma różdżkę w dłoni

Gdy nią dotknie ,wszystko szroni.

Nawet woda słona w Wiśle
Tak zdrętwiała ,biedna ,ściśle.

Co dopiero inne rzeczki,

Lodem skute są bez sprzeczki,

Oni wcale się nie kłócą,

Lód we wszystkie wody wrzucą.

Gdy już stworzą lodowiska

I ulica też jest śliska

Zabierają się za szyby,

Są malarze ,tak jak gdyby.

Nie jak gdyby ,lecz artyści,

To najlepsi naturyści,

Pomalują całe szyby

W polne kwiaty ,w leśne grzyby,

I kosmiczne różne stwory,

Gęste  knieje ,dzikie bory,

Łąki kwiatów wciąż be z końca,

Widać na nich zachód Słońca.

Potem biorą się za drzewa,

Na gałęziach gwiazdki z nieba

Tak dopieszczą ,tak ułożą,

Idą dalej ,dalej mrożą,

Dalej stoją samochody,

W ich chłodnicach mrożą wody,

Bez pardonu ,dla zasady,

I nikt niema na to rady.

Gdy zamrożą okolice

Wszystkie domy i ulice,

Wszystkie szyby ,wszystkie drzewa,

Powracają ,hen do nieba.

Tam położą się na chmurach

Biało siwych kłębów górach

I odpoczywają ,marzą,

Gdy przyjdzie zima ,wyłażą.

ŚWIERSZCZYK

29 marca 2011

Na melodię Zielony Walczyk Raz Dwa Trzy

ŚWIERSZCZYK

Zielony świerszczyk zielony

Skacze po kwiatkach szalony

Wyskoczył w strachu z pod miedzy

Śmieją się z niego koledzy

Nie bój się świerszczu nie bój się

Do drogi z nami gotuj się

Pędzić będziemy przez pola

Nie złapie nas już niedola

A gdy będziemy daleko

Będziemy z mlecza pić mleko

Kąpać będziemy się w rosie

Wszystkich dokoła mieć w nosie

Gdy odpoczniemy na szczawie

Będziemy skakać po trawie

Będziemy chadzać po gaju

Śpiewać piosenki o maju

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą po trawie szalone

Skaczą po zbożach po miedzy

Razem się bawią koledzy

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą po kwiatkach szalone

Bawią się razem na polu

Jak przedszkolaki w przedszkolu

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą na dworze szalone

Skaczą w przedszkolnym ogrodzie

U nas skakanie jest w modzie 

Ref W przedszkolu skaczą dzieciaki

Radosne mają buziaki

Skacze Pawełek i Ola

Cała ferajna z przedszkola

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą po trawie szalone

Skaczą po zbożach po miedzy

Razem się bawią koledzy

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą po kwiatkach szalone

Bawią się razem na polu

Jak przedszkolaki w przedszkolu

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą na dworze szalone

Skaczą w przedszkolnym ogrodzie

U nas skakanie jest w modzie