SZOPKA KRAKOWSKA

30 listopada 2011

SZOPKA KRAKOWSKA

Pod Adasiem zbiegowisko

Kolorowe uroczysko

Zebrali się tutaj chłopki

Wystawili swoje szopki

Są strzeliste złote wieże

I dziedzińce srebrne -szczerze

Kawał stoi barbakanu

Snopek leży żniwa łanu

I korona jest królewska

Pod nią orzeł księcia Mieszka

Są tu mury też Wawelu

Trudu przy tym miało wielu

Duzi mali ponoć chłopki

Nie wyraźni ,no roztropki

Tak by można rzec w ogóle

Gdy przyglądnąć się w szczególe

 Bogu Dziecku adoracja

Patriotyzmu demonstracja

Wiara w ducha swej polskości

Czy na pewno chłopki prości

Umieć przelać swe uczucia

Po złotowym formom czucia

Wyobraźni swojej myśli

Po to z domu z szopką wyszli

Nam podziwiać brać naukę

Chwalić wielbić ową sztukę

Chłonąć ducha z patrioty

Niech wyksztusi nam też wzloty

MROZY ZGROZY

25 listopada 2010

MROZY ZGROZY

Idą mrozy ,cała chmara,

Każdy siwy -bródka biała.

Postrach sieją zewsząd wszędzie,

Lepiej jak ich tu nie będzie.

Każdy  trzyma różdżkę w dłoni

Gdy nią dotknie ,wszystko szroni.

Nawet woda słona w Wiśle
Tak zdrętwiała ,biedna ,ściśle.

Co dopiero inne rzeczki,

Lodem skute są bez sprzeczki,

Oni wcale się nie kłócą,

Lód we wszystkie wody wrzucą.

Gdy już stworzą lodowiska

I ulica też jest śliska

Zabierają się za szyby,

Są malarze ,tak jak gdyby.

Nie jak gdyby ,lecz artyści,

To najlepsi naturyści,

Pomalują całe szyby

W polne kwiaty ,w leśne grzyby,

I kosmiczne różne stwory,

Gęste  knieje ,dzikie bory,

Łąki kwiatów wciąż be z końca,

Widać na nich zachód Słońca.

Potem biorą się za drzewa,

Na gałęziach gwiazdki z nieba

Tak dopieszczą ,tak ułożą,

Idą dalej ,dalej mrożą,

Dalej stoją samochody,

W ich chłodnicach mrożą wody,

Bez pardonu ,dla zasady,

I nikt niema na to rady.

Gdy zamrożą okolice

Wszystkie domy i ulice,

Wszystkie szyby ,wszystkie drzewa,

Powracają ,hen do nieba.

Tam położą się na chmurach

Biało siwych kłębów górach

I odpoczywają ,marzą,

Gdy przyjdzie zima ,wyłażą.

ŚWIERSZCZYK

29 marca 2011

Na melodię Zielony Walczyk Raz Dwa Trzy

ŚWIERSZCZYK

Zielony świerszczyk zielony

Skacze po kwiatkach szalony

Wyskoczył w strachu z pod miedzy

Śmieją się z niego koledzy

Nie bój się świerszczu nie bój się

Do drogi z nami gotuj się

Pędzić będziemy przez pola

Nie złapie nas już niedola

A gdy będziemy daleko

Będziemy z mlecza pić mleko

Kąpać będziemy się w rosie

Wszystkich dokoła mieć w nosie

Gdy odpoczniemy na szczawie

Będziemy skakać po trawie

Będziemy chadzać po gaju

Śpiewać piosenki o maju

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą po trawie szalone

Skaczą po zbożach po miedzy

Razem się bawią koledzy

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą po kwiatkach szalone

Bawią się razem na polu

Jak przedszkolaki w przedszkolu

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą na dworze szalone

Skaczą w przedszkolnym ogrodzie

U nas skakanie jest w modzie 

Ref W przedszkolu skaczą dzieciaki

Radosne mają buziaki

Skacze Pawełek i Ola

Cała ferajna z przedszkola

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą po trawie szalone

Skaczą po zbożach po miedzy

Razem się bawią koledzy

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą po kwiatkach szalone

Bawią się razem na polu

Jak przedszkolaki w przedszkolu

Ref Zielone świerszcze zielone

Skaczą na dworze szalone

Skaczą w przedszkolnym ogrodzie

U nas skakanie jest w modzie

SZTUCZNE ŻYCIE

27 marca 2011

SZTUCZNE ŻYCIE

 Niech konwalia pachnie w lesie

Nie zrywajcie jej na wiosnę

Woń zapachów wiatr niech niesie

Ja z konwalią przecież rosnę

Zieją ogniem buldożery

Beton w ziemię wpiął korzenie

Nagość miasta łyse skwery

Kurz na ławce sobie drzemie

Polewaczka tuż za rogiem

Trzeźwi asfalt w tym zaduchu

Błoto miesza się ze smogiem

Znaczy obraz życia w puchu

Tuż opodal panny modne

Kręcą tyłki w swym zachwycie

Ich aleje są wygodne

Tak dreptają przez swe życie

Nie ma tęczy są neony

Księżyc w chmurze jakiś brudny

Nikt z nas ludzi nie zdziwiony

Sztuczny kolor taki złudny

JAK SIĘ PISZE WIERSZE

14 maja 2010

JAK SIĘ PISZE WIERSZE

Opowiem wam drogie dzieci

Jak poeta wiersze kleci.

Dwie linijki dopisuję

Pierwszą zwrotkę już rymuję.

O poranku sobie wstaję

I jak każdy mam zwyczaje.

Myję zęby ,golę brodę,

W drugiej zwrotce leje wodę.

Płynie chmurka ,wiatr powiewa,

Mruczą głośno stare drzewa.

Baran beczy ,muczy krowa

Trzecia zwrotka jest gotowa.

Rozumiecie w czym tkwi sekret ?

Już wam piszę o tym dekret.

To łatwizna zwrotka czwarta,

Wcale nie była uparta.

Zwrotkę piątą piszę sobie

Przy herbatce którą robię,

Jeszcze cukru ,troszkę mleka

I tak miło czas ucieka.

Czy już wiecie jak to leci ?

Szusta zwrotka się tu kleci.

Rymowanie tylko jedno

Proste - W prostocie tkwi sedno.

Dalej pisać drogie dzieci ?

Pewnie wiecie jak się kleci.

Siódma zwrotka dla teorii

Kończy wierszyk w śmiechu glorii