SZTUCZNE ŻYCIE

27 marca 2011

SZTUCZNE ŻYCIE

 Niech konwalia pachnie w lesie

Nie zrywajcie jej na wiosnę

Woń zapachów wiatr niech niesie

Ja z konwalią przecież rosnę

Zieją ogniem buldożery

Beton w ziemię wpiął korzenie

Nagość miasta łyse skwery

Kurz na ławce sobie drzemie

Polewaczka tuż za rogiem

Trzeźwi asfalt w tym zaduchu

Błoto miesza się ze smogiem

Znaczy obraz życia w puchu

Tuż opodal panny modne

Kręcą tyłki w swym zachwycie

Ich aleje są wygodne

Tak dreptają przez swe życie

Nie ma tęczy są neony

Księżyc w chmurze jakiś brudny

Nikt z nas ludzi nie zdziwiony

Sztuczny kolor taki złudny

JAK SIĘ PISZE WIERSZE

14 maja 2010

JAK SIĘ PISZE WIERSZE

Opowiem wam drogie dzieci

Jak poeta wiersze kleci.

Dwie linijki dopisuję

Pierwszą zwrotkę już rymuję.

O poranku sobie wstaję

I jak każdy mam zwyczaje.

Myję zęby ,golę brodę,

W drugiej zwrotce leje wodę.

Płynie chmurka ,wiatr powiewa,

Mruczą głośno stare drzewa.

Baran beczy ,muczy krowa

Trzecia zwrotka jest gotowa.

Rozumiecie w czym tkwi sekret ?

Już wam piszę o tym dekret.

To łatwizna zwrotka czwarta,

Wcale nie była uparta.

Zwrotkę piątą piszę sobie

Przy herbatce którą robię,

Jeszcze cukru ,troszkę mleka

I tak miło czas ucieka.

Czy już wiecie jak to leci ?

Szusta zwrotka się tu kleci.

Rymowanie tylko jedno

Proste - W prostocie tkwi sedno.

Dalej pisać drogie dzieci ?

Pewnie wiecie jak się kleci.

Siódma zwrotka dla teorii

Kończy wierszyk w śmiechu glorii 

UCZUCIE

12 maja 2010

UCZUCIE

Gorące serce , usta z maliny

Gdzież  mam poszukać takiej dziewczyny?

I te spojrzenie dane ukradkiem

W pąsowej łące mieni się z bratkiem

Toż to kwiecista jest z latorośli

Móc tylko muskać ile radości

Chodzę po łące skąpany rosą

Skrzydła motyli same mnie niosą

Marzę o zorzy w kwiecistym gaju

Chciałbym zamieszkać razem z nią w raju

Usłany dywan z maków czerwieni

Podmuchem zorzy w czar coś zamieni

Gdy nas poniesie ponad niebiosa

A żar wzniosłości niech studzi rosa

Chciałbym się tarzać w zapachu toni

Alpejskich fiołków poczuć jej woni

Szybować wiecznie w otchłani czaru

I spijać wino z niej bez umiaru

Strofy epickie tęczą malować

W bezkresu czasu razem wirować

Co jest piękniejsze ponad uczucie

Słowika szepty w miłosnej nucie

NIEZAPOMINAJKI

10 maja 2010

NIEZAPOMINAJKI

Żabie oczka- Oczka żabie

-rosły sobie gdzieś przy Rabie-

-Gdzieś na skraju rzeki

rosły sobie tam przez wieki

-W koło chaszcze i leszczyna-

-Cudna bajka się zaczyna-

-Na listeczku jest biedronka

złota nadlatuje ważka-

-Słodki ćwierkot słychać ptaszka-

-To zaloty są skowronka

-Pluska obok w płytkim brodzie

Żabka, w jakże czystej wodzie-

-Tuż wygrzewa się jaszczurka,

zaś w leszczynie jest wiewiórka-

-Nawet zając nie zważając

Sobie tu bez strachu kica-

-Na ramieniu serce mając

Łapkami przemywa lica-

-Bażant wygląda zza krzaka,

w dali pole z łuny maka-

-Nie brakuje i motyli

Dech zapiera w takiej chwili-

-Uroczy zakątek świata-

-Nieba lazur , szafir nocy

małe kwiaty dużej mocy-

-Modre niezapominajki-

-Czar i urok został bajki-

-i moje młodzieńcze lata

STOKROTKA BIAŁA

27 marca 2010

STOKROTKA BIAŁA

Rośnie na łące Stokrotka Biała

Ledwo ją widać ,jest taka mała.

Błyszczą jej płatki w promieniach Słońca

A swe kobierce ściele bez końca.

To nic ,że nad nią wysokie trawy

Chcą przyćmić blask jej , i ukraść sławy,

Wnet nakryć cieniem jej blade płatki,

Jak w oceanie zatopić statki

Wicher chce ,szkwał i wysoka fala,

Nie straszne dla niej ,widać ją z dala.

I jest w tym pewnie moc czarodziejska,

I czaru bieli uroda sielska.

=================================

Chodzisz po łące ,zrywasz bławaty,

Maki czerwone te piękne kwiaty,

Z zachwytem patrzysz na bukiet w dłoni,

Czujesz rozkoszy zapachów woni,

Bukiet kolorów radość napawa,

W twych oczach widać barwy jest sława.

W kolorach tęczy pławią motyle,

Wierz mi dziewczyno ,jest to na chwilę.

I Wiosna przemknie ,lato przeminie,

Koloryt kwiatów na łące zginie.

Za to stokrotka w złotej jesieni,

Blaskiem swej bieli ciągle się mieni.

=================================

Jak to czasami w bajeczkach bywa,

Skromna dziewczyna stokrotkę zrywa,

I plecie sobie biały wianuszek,

Stokrotka przecież to jest Kopciuszek.