Pływa w stawie żaba sobie .
- Siedzę w wodzie nic nie robię .
Nuci żaba tak pod nosem .
- Nie przejmuję się swym losem
- Krzaków pełno , dużo wody ,
- Mam ja tutaj dość swobody ,
- Woda w stawie miło łechce ,
- Pływam wtedy , kiedy zechcę .
- Najważniejsza jest swoboda ,
- Potem zdrowie i pogoda .
- Jak to razem będzie w kupie ?
- No to cały Świat mam w dupie !
Miały Miśki widzimisię ,
Spać nie chciało wcale im się .
Choć za oknem wszędzie biało
Im się widać , spodobało .
Tyle śniegu , tyle puchu !
Jazda ! Jazda ! Wio na brzuchu !
Potem szybkie dwa kopyrtki !
Tak się bawią małe pyrtki !
Miśki w śniegu aż po szyję !
Ach ta radość ! Tu się żyje !
Biegną , pędzą tak przed siebie ,
Jakby w chmurach , jakby w niebie !
Nagle , lodu kra przy brzegu ,
Miśki skaczą na nią w biegu !
Są beztroscy i uparci .
Do porządku , Mama karci .
Słuchają się swej Mamusi ,
Każdy Misiek słuchać musi
Bo tu przecież jest Arktyka ,
Gdzie mróz szczypie , nos zatyka !
Kim ty jesteś , Orle Biały ?
Skąd jest w tobie tyle chwały ?
Skąd tę siłę masz wciąż w sobie ?
Skąd ją czerpiesz ? Kto dał tobie ?
Jestem znakiem mej Ojczyzny ,
Chwałę czerpię z krwi i blizny !
W mym narodzie tkwi ma siła !
Stuleciami we mnie wpiła !
Karmazyny , Czyste Biele
Te , są moi przyjaciele !
Miłość , Pokój , Krew i Chwała !
Tych przymiotów Polska pała !
Ma Ojczyzno ! Ma kochana !
Nie ugnę się na kolana !
Strachu nie pochylę czoła !
Zmusić nigdy , nikt nie zdoła !
Stojący zegar , a w nim sprężyna ,
Która się ciągle na nim wyżyna .
Ciągle napięta , pogania tryby ,
Jak by mu chciała założyć dyby .
Biedny zaś zegar , nawet przyspiesza ,
Z tego terroru , w brzuchu kulesza !
I choć właściciel skręca wskazówki ,
Nic to nie daje , wyprzedza dniówki .
Spieszy się spieszy choć dokąd , nie wie ,
Jak by to robił w burzliwym gniewie .
A wszystko , winna jest ta sprężyna ,
Która mu w brzuchu wciąż się napina .
Wreszcie nastaje kres tej gehenny .
Czas nie jest stały , lecz ciągle zmienny .
Która godzina ? Pękła sprężyna !
Zegar nie chodzi ? Sprężyny wina !
Jest teraz zegar cały w rozterce .
Masz babo placek , maszyny serce
Stanęło , stoi , pękło aż brzdękło ,
Całkiem tak nagle , nawet nie jękło.
Zegar zaś stoi znieruchomiały ,
Wskazówki w miejscu , tryby by chciały ?
Na nic nie zdają , bez tej sprężyny ?
Mimo , wciąż Boże , mielą czas młyny !
